گاه نویس

نمیدونم فقط من اینطوریم یا هستن کسای دیگ ک کلی برنامه ریزی میکنن ولی توروز موعودانگار لمس شدن و نمیتونن تکون بخورن

کلی ادم برنامه میریزه واس خودش ولی انگارزمین و زمان دست ب دست هم میدن ک اون برنامه عملی نشه.ملالی نیس

خبراینکه دانشگاه تموم شد.۶ابان دفاع داشتم.استاد بدون خوندن متن منو واس دفاع معرفی کرد اونجاهم استادای خودم بودن و گفتن ازتوتوقع بیشتری داشتیم.چ کنم ک بقیه ازمن توقع دارن.من ک تجربه پایان نامه نوشتن نداشتم.بعدازیکماه هم استاد بدون خوندن بازم پایان نامه روتایید کرد و دادم صحافی.فعلا برنامه ای واس بعدا ندارم

استخدامی هم چون سنم ب لیسانس نمیخورد و پارسال بابیمه کسرسن شدم .قبول شدم توازمون ولی بعدش بخاطر مرتبط نبودن بیمه رد شدم دیگ شرکت نکردم.

دارم کارای فارغ التحصیلی انجام میدم.بااین روندتعطیلی بخاطرکرونا فک کنم ۶ماهی باید بدوم دنبال مدرک.بعدش میتونم واس طرح ثبت نام کنم.دودلم توطرح رفتن.هم بخاطراین بیماری هم اینکه دوسال میری طرح عادت میکنی ب زندگی کارمندی بعد هیچی ب هیچی.

ماه قبل ماشینم فروختم.خیلی ناراحت نشدم .ازاونموقع خونه نشینم.بیشترسرم تو گوشیه.ی حواله ماشین دارم واس بهمن ماه...

عقده سفرگرفتم ...ب اقاگفتم تموم بشه این بیماری ماهی ی شهرباید برم...خودمم میدونم ازاین حوصله ها ندارم...توخونه بودن زیرپتو رو ب همه چی ترجیح میدم

۹۹.۹.۹